กล้วยงาช้าง
| ชื่อ | กล้วยงาช้าง |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Musa (AAB ) “Kluai Chang” |
| Author name | |
| ชื่อวงศ์ | Musaceae (plantain subgroup) |
| ชื่ออื่นๆ | กล้วยยักษ์, กล้วยโกก, กล้วยหมอนทอง |
| ชื่อสามัญ | Plantain |
| แหล่งอ้างอิง | Plantain |
| การใช้ประโยชน์ | ผลใช้รับประทานสด เพราะเนื้อเหนียวและไส้แข็ง ไม่หวาน มักจะทำให้สุก เช่น ต้ม นึ่ง เผา ผลจะเหนียวขึ้นทำให้รสหวานขึ้น |
| สรรพคุณทางยา |
ต้น : ไม้ต้น
คำอธิบาย : ต้น ลำต้นสูง 2 – 2.5 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 15 เซนติเมตร กาบลำต้นมีสีเขียวเข้ม
ลำต้น : เปลือกเรียบ
คำอธิบาย : ต้น ลำต้นสูง 2 – 2.5 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 15 เซนติเมตร กาบลำต้นมีสีเขียวเข้ม
ใบ : ใบเดี่ยว
คำอธิบาย : ใบ ก้านใบมีสีเขียวเข้มร่องก้านใบปิด ใบกล้วยแข็งฉีกขาดง่าย
ดอก : ดอกเดี่ยว
คำอธิบาย : ดอก ปลีเป็นทรงกระบอก ยาวเรียวเส้นผ่านศูนย์กลางปลี 6 – 7 เซนติเมตร ยาว 20 – 25 เซนติเมตร กาบปลีมีสีม่วงอ่อน มีนวลมาก
ผล : ผลสด
คำอธิบาย : ผล เครือหนึ่งจำนวนผลน้อย แต่ผลมีขนาดใหญ่มาก ผลกว้าง 5 – 6 เซนติเมตร ยาว 25 – 30 เซนติเมตร ลักษณะผลคล้ายกล้วยกล้าย แต่เมื่อผลแก่เหลี่ยมผลจะหายไป ผลขนาดใหญ่ เปลือกสีเหลือง เนื้อสีส้มอมครีม รสชาติหวาน หอม เนื้อแน่นเนื้อเป็นแป้งเก็บไว้ได้นาน
ราก :
คำอธิบาย :