อบเชยไทย

อบเชยไทย

ชื่อ (Name) อบเชยไทย
ชื่อวิทยาศาสตร์ (Scientific name) Cinnamomum bejolghota
Author name (Buch.-Ham.) Sweet
ชื่อวงศ์ (Family name) LAURACEAE
ชื่ออื่นๆ (Other names) ขนุนมะแวง จวงดง (หนองคาย) เชียกใหญ่ (ตรัง) เฉียด บริแวง (ระนอง) ฝนแสนห่า สมุลแว้ง (นครศรีธรรมราช) พะแว โมงหอม มหาปราบ มหาปราบตัวผู้ (ภาคใต้) แลงแวง (ปัตตานี) ระแวง (ชลบุรี)
ชื่อสามัญ (Common name) -
เลขทะเบียน (Accession number) -
แหล่งอ้างอิง (Reference) -
การใช้ประโยชน์ (Benefit)
สรรพคุณทางยา (Medicinal Properties) เปลือก : บำรุงดวงจิต แก้อ่อนเพลีย ชูกำลัง ขับผายลม บำรุงธาตุ แก้บิด แก้ไข้สันนิบาต รากและใบ : ต้มดื่มแก้ไข้จากการอักเสบหลังคลอด เป็นยาขับลม บำรุงธาตุ แก้ท้องอืดเฟ้อ
ต้น
ลำต้น
ใบ
ดอก
ผล
ราก

ต้น : ไม้ต้น

คำอธิบาย : ไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ มีความสูงของต้นประมาณ 15-20 เมตร 

ลำต้น :

คำอธิบาย :

ใบ :

คำอธิบาย : ใบเดี่ยวออกตรงข้ามหรือเยื้องกันเล็กน้อย ใบรูปขอบขนาน แผ่นใบหนา เกลี้ยง แข็ง และกรอบ เส้นใบออกจากโคนมี 3 เส้น ยาวตลอดจนถึงปลายใบ ด้านล่างเป็นคราบขาว ก้านใบยาวประมาณ 0.5 เซนติเมตร

ดอก :

คำอธิบาย : ออกดอกเป็นช่อแบบกระจายที่ปลายกิ่ง ยาวประมาณ 10-25 เซนติเมตร ดอกมีกลิ่นเหม็น ดอกมีขนาดเล็กสีเหลืองอ่อนหรือสีเขียวอ่อน

ผล :

คำอธิบาย : ผลมีขนาดเล็ก ลักษณะของผลเป็นรูปขอบขนาน ยาวประมาณ 1 เซนติเมตร ผลแข็ง ตามผิวผลมีคราบขาว แต่ละมีเมล็ดเดียว ฐานรองรับผลมีลักษณะเป็นรูปถ้วย

ราก :

คำอธิบาย :

TOP